De Oostendenaar wordt in het aangezicht uitgelachen


Vrijdag:

De Oostendenaar wordt in het gezicht uitgelachen!
Begin september werd met grote trom 'het eilandje' officieel geopend. Een extra stukje groen op de Vuurtorenwijk is altijd goed nieuws denk je dan.
We weten met z'n allen wat er zich zo’n goeie 20 jaar terug afspeelde op het stuk grond aan de Spuikom, tussen de Vicognedijk en de Bredensesteenweg (“de Sasreeke” zeg maar). Een volledige huizenrij werd onteigend voor de megalomane plannen voor de bouw van een zeesluis (toen – eind jaren ’80 – geraamd op een slordige 10 miljard BEF op amper 20 km van Zeebrugge, waar wij Oostendenaars een decennium eerder reeds méér dan 40 miljard BEF investeerden, en welke vandaag nog bijlange niet op volle toeren renderend zijn). De sluis kwam er nooit en de site van ruim 2 hectare bleef een lege plek op de kaart. Jarenlang dumpte men er puin en tijdens de recente baggerwerken in de Spuikom, stortte men er (proper?!) slib.
De onteigening ging destijds gepaard met groot protest van de Oostendenaars, en leidde tot serieuze sociale drama's. Enkele toenmalige bewoners maakten toen zelfs een einde aan hun leven, de wanhoop voorbij. In totaal werden 80 huizen met de grond gelijk gemaakt. Voor niks! Pittig detail: meer dan 4 jaar later stond er – als per toeval en als enig gebouw – nog steeds en slechts 1 (één) gebouw overeind, met als overbekende eigenaar de N.V. (familie) Baggerwerken Decloedt & Zn (“riek van ’t sliek”).
Nu, meer dan 20 jaar later is er gras gezaaid en kan men er op een bankje zitten. Natuurlijk moet dan een lintje worden doorgeknipt, en na wat trompetgeschal steekt de burgervader fier nog wat pluimen op eigen hoed. We zijn bijna 2012, weet je wel.
Maar menig Oostendenaar voelt zich in het kruis getrapt. Door het complete gebrek aan visie, planning en overleg, gecombineerd met een flinke dosis grootheidswaanzin van de beleidslui worden we nu, veel tranen, jaren en hopen weggesmeten gemeenschapsgeld later, getrakteerd op een stukje gras. Een groene schaamlap op het geknoei van destijds.


De burgers van de Koningin der Badsteden krijgen nog altijd krampen in de onderbuik als ze terug denken aan Steve Stevaert en Johan Sauwens die op het zelfde moment, op dezelfde plek in actie traden (“collega’s” Vlaamse ministers van destijds weet je wel, die minstens wekelijks samenzaten, doch niets van mekaars agenda afwisten?!). Stevaert reed met zijn bulldozer richting het clubhuis van de RYCO, terwijl Sauwens bezig was om het hetzelfde gebouw te beschermen. (het laatste is gelukt, het eerste gelukkig niet)
Het valt te vrezen dat dezelfde geschiedenis zich zal herhalen voor de Oosteroever-site. Het stadsbestuur heeft al naar hartelust onteigend, de firma Versluys won de tombola der bouwheren en mag honderden appartementen neerpoten, en voor de rest: wel, dan zien we wel.
Gebouwen tegen de vlakte gooien en inruilen voor luxeappartementen, dat kan het kleinste kind. Maar vooraf nadenken, overleggen en rekening houden met de bestaande nijverheid en omwonenden?
Bestuderen hoe men op de Oosteroever natuur, historiek, het maritieme gebeuren, wooncomfort, het erfgoed en de lokale economie efficiënt kan verzoenen? Neen, dat is niet de stijl van onze beleidsploeg.
Het kan helaas nog een stuk frappanter. Het Oostends stadsbestuur lijkt er ongestraft in te slagen om de plaatselijke visserij dood te knijpen. De grote stad aan zee, waar vissersschepen sinds eeuwen hun verse vis aan land brengen, veegt zijn eigen vissers onder het tapijt.
In menig zeemansgraf draait men zich om!
De honger naar beton en centen helpt zelfs de eigen ideologieën verloochenen. Geen enkel sociaal-maatschappelijk engagement wordt aangegaan met de eigen bevolking. Niet te betalen appartementen, een zwembad per 3 verdiepingen, dat is nu wel het laatste waar een Oostendenaar nood aan heeft.
En waar de eigen burgers wel nood aan hebben, krijgt op de Oosteroever alvast geen plaats.
De eerste bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Op de Hendrik Baelskaai 12 wil men starten met de bouw van een spuuglelijke toren van 14(!) verdiepingen met 49 appartementen. 'En waarom 49?' hoor ik jou nu denken. Wel, omdat in het Grond- en Pandendecreet bepaald wordt dat in een gebouw vanaf 50 appartementen, een deel sociaal moet worden ingekleurd. De bouwheer dient dus zelf sociale woningen te voorzien, of kan dat initiatief overlaten aan bijvoorbeeld een sociale huisvestingsmaatschappij. Daarom slechts 49.. er moet natuurlijk aan de portefeuille gedacht worden en dan blijken we opeens niet echt sociaal meer!
Conclusie: Is er door het stadsbestuur in haar toekomstvisie over de Oosteroever ook aan de Oostendenaars gedacht? Neen, er bestààt volgens mij zelfs geen enkele visie omtrent de reconversie en de toekomst van de Oosteroever, en neen, er wordt dus ook niet aan jou gedacht. Pech.
Een nieuwe paringsdans tussen politiek en immo-goeroes wordt ingezet, terwijl de Oostendenaar in het aangezicht wordt uitgelachen!